Dit verslag is gemaakt door’ onze communicatie medewerker van IFAW Canada, KatieMcConnell...

In voorbereiding van de HuntWatch heeft ons team nog een groot aantal taken te volbrengen voor de aankomst in Charlottetown.

De meeste taken zijn vrij standaard… verzamelen van beeldmateriaal, inpakken van video camera's en bewerkingsapparatuur, informatie regelen voor DFO (Canadese ministerie LNV) waarnemers vergunning, enz.

Dit jaar was er echter nog een minder conventionele taak worden volbracht….. een onderwater vliegtuigdrop cursus! Nu zult u mij vragen wat zo’n onderwater vliegtuigdrop heeft te maken met zeehonden, maar het antwoord is zeer eenvoudig.

In het kader van de ramp van vorig jaar in het zuiden van de Golf van St. Lawrence, moest ons team bijna uitsluitend over open water vliegen, om nog maar te zwijgen van het feit dat we niet in staat zijn geweest om onze helikopter te landen op een stuk solide ijs sinds 2005!

Het team realiseerde zich dat het in ons belang is om een beetje ervaring op te doen over hoe te overleven in het onwaarschijnlijke geval van een landing op open water. Natuurlijk, op papier klinkt het logisch, maar wat houd deze training eigenlijk in? Zoiets als ; instappen in een open stuk van de romp, jezelf vastgespen op een stoel, je ogen sluiten en wachten tot de hele zaak in het zwembad word gedropd en onderwater ondersteboven kiept? Nee, ik maak geen grapjes…

Ons observatieteam reisde af naar Survival Systems, Inc in Groton, om te leren hoe we zelf veilig uit een ondergedompelde helikopter konden komen. Het personeel was er zeer bekwaam en heeft ons stap-voor-stap de vaardigheden geleerd, die we nodig hadden om te ontsnappen via ramen en deuren en weer boven water te komen. Het was vrij eenvoudig eigenlijk.

We moesten blijven zitten, vastgebonden aan onze stoelen, toen het water in de romp werd gepompt en de simulator ondersteboven werd gedraaid. De gedachte hierachter was om ons op 1 plek te houden met een constant bewustzijn van waar het raam of de deur was. Zolang we in dezelfde positie bleven, kunnen wij niet ronddrijven in de cabine of de weg naar buiten kwijt raken. Na enkele uren oefenen in het zwembad (gelukkig was het 28 graden) en na ongeveer 5 of 6 keer te zijn ontsnapt, voelden we ons allemaal vrij zeker over onze vaardigheden.

We hebben nu veel meer respect voor de voorzorgsmaatregelen die we nemen en beschikken nu over onschatbare vaardigheden, hoe we ons leven moeten redden, mochten we ooit neerstorten op het water. Natuurlijk, alsof het lot er mee speelt, nu we vers opgeleid zijn in onderwater rampen, lijkt er ijs in de Golf te liggen ;-)