Katie McConnell schreef deze blog vanuit de IFAW hangar op Prins Edward eiland in Canada

Voordat ons IFAW team dit jaar uitvloog om verslag te leggen over de zeehonden in de Golf van St. Lawrence, kregen we een veiligheidsbriefing om ons vertrouwd te maken met de helikopters.

Onze piloot legde ons de belangrijkste stappen uit van hoe we in en uit de machine moeten stappen. Er werd ons geleerd hoe we een helikopter moesten benaderen, door laag te blijven en altijd voor de helikopter uit te blijven lopen zodat de piloot ons te allen tijde kan zien.

Onder geen beding mochten wij de helikopter van achteren benaderen.Onze team leider, Cheryl Jacobson, maakt de opmerking “Het is net als een paard, daar moet je niet achter gaan staan anders kun je een schop krijgen”. Goede opmerking, zeker omdat een tik van de staart van de rotor zeker fataal zal zijn. We hebben ook gezien waar de satelliet telefoons, reddingsvlotten, etc zijn bevestigd en hoe we deze kunnen benaderen.

Het grootste gedeelte van de briefing heeft de piloot ons de belangrijkste onderdelen van de helikopter laten zien en ons uitgelegd wat we moesten doen. En natuurlijk moesten we ook een praktijkoefening doen. Terwijl de helikopter een paar meter boven de grond zweefde, moesten we in en uit leren stappen, omdat de piloot niet zeker is of het ijs in de baai dik genoeg is om het gewicht van de machine te dragen.

Terwijl de helikopter boven de grond zweefde, moesten wij voorzichtig de deur openen, ons gewicht goed en langzaam verdelen terwijl wij erin klommen, snel over de achterbank schuiven en aan de andere kant weer uitstappen.

Zodra we uit de hangar en in de Golf waren, was er gelukkig genoeg ijs om veilig te kunnen landen. Gelukkig zagen we ook een paar blije jonge zadelrobben. Dit is mijn eerste jaar dat ik baby zeehonden op het ijs zie en kijkend naar hoe ze aan het spelen zijn, maakt de gedachte over de commerciële jacht het nog schandaliger.